przewodnikterespol
  NASI TWÓRCY
 

 

Ewa Nowacka była pisarką uwielbiającą Podlasie. Od ponad 40 lat  napisała kilkadziesiąt książek o tematyce współczesnej i historycznej .W latach 1962-1991pracowała w Polskim  Radiu.  Każdą wolną chwilę ,święta, wakacje spędzała z rodziną i przyjaciółmi  w Neplach. Z pasją chodziła na długie spacery zwiedzając sąsiednie miejscowości w towarzystwie swoich ukochanych psów. Mieszkając w Neplach  poznała ludzi i ich zwyczaje . Realia wsi wykorzystała w swojej najbardziej znanej powieści „Małgosia  contra Małgosia”. Była autorką wielu książek przede wszystkim dla dzieci i młodzieży. Najmniej książek napisała dla dorosłych.


Napisała między innymi :

·         -Małgosia contra Małgosia

·         -Kilka miesięcy całe życie

·         -Dwaj mężczyźni i ona

·         -Emilia z kwiatem lilii  leśnej

·         -Biały koń Bogów

·         -Dzień, noc i pora niczyja

·         Legendy rycerskie

Pisarka dużo podróżowała, skąd czerpała inspiracje na nowe powieści. Otrzymała  wiele nagród m. in. Polskiej Sekcji IBBY „ Orle Pióro”, Międzynarodową Nagrodą Literacką im. Janusz Korczaka. Powieść Ewy Nowackiej znajdują się na prestiżowych listach najlepszych książek dla młodzieży na świecie , takich jak Lista Honorowa im. Hansa Christiana Andersena, Międzynarodowy Katalog BARFIE i Kanon Książek dla Dzieci i Młodzieży. W 2004 r. Ewie Nowackiej przyznano Medal Polskiej Sekcji IBBY za całokształt twórczości dla dzieci i młodzieży ,a w 2009 r. dostała z rąk podsekretarza stanu w Ministerstwie  Kultury i Dziedzictwa Narodowego  Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Wyróżniona Honorową Odznaką Komitetu ds. Radia i Telewizji w 1975 roku. Laureatka nagrody OIRT za cykl słuchowisk "Opowieści naszych dni" w roku 1975, "Srebrnych Koziołków" V Biennale sztuki dla dziecka w 1981 za słuchowisko "W pochmurny, mglisty dzień".

Niestety  29 marca 2011 roku Ewa Nowacka zmarła pozostawiając po sobie bogaty dorobek literacki oraz pamięć wśród najbliższych i przyjaciół również tych z Nepli i okolic.

 

Edyta Drobysz – „malarska poezja współczesna

Pani Edyta Drobysz jest  nauczycielką ZSP nr 1 im. w Terespolu. Ukończyła studia na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie, gdzie uzyskała dyplom z malarstwa.

 Ulubioną techniką jest rysowanie ołówkiem, martwą naturę i pejzaże . Oprócz  malarstwa i rysunku zajmuje się innymi technikami plastycznymi np. decopage , quilling, wykonanie biżuterii , filcowanie. Fascynuje ją deseń ornament. Jej inspiracją jest przede wszystkim natura. Obrazy są pokazywane na wystawach indywidualnych w Białej Podlaskiej i Terespolu, a także w  zbiorowych

w Danii i we  Francji. Wystawę poświęconą sztuce ludowej możemy zobaczyć w Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Sama zaś ocenia  swoją twórczość jako miano „malarskiej poezji współczesnej”.

Danuta Izdebska „ Ogrody, ogrody, ogrody…”

           Osoba krzewiąca kulturę folklorystyczną w Terespolu.

 Zatrudniona w Miejskim  Ośrodku Kultury w Terespolu w charakterze instruktora plastyki od 10 lat.Wcześniej pracowała w Domu Kultury Kolejarza w Małaszewiczach . Pracuje z osobami posiadającymi zdolności plastyczne, manualne, wyobraźnię plastyczną. Na zajęcia przychodzą dzieci, młodzież i osoby dorosłe. Plastyką

w szerokim rozumieniu , rękodziełem (również w tradycji ludowej) i historią sztuki interesowała się od najmłodszych lat.

Pani Danuta wspomina starszą kuzynkę, uczennicę Liceum Plastycznego w Nałęczowie, która miała wpływ na jej myślenie plastyczne. Inspiracje czerpie z życia i z natury. Wpływ na budowanie świadomości percepcyjnej przez całe życie mieli uznani twórcy. Po za pracą zawodową pracuje techniką batiku .Całe swoje życie aranżowała przestrzeń wokół siebie według swoich gustów artystycznych. Wpływ na jej mentalność wywarły również inne dziedziny sztuki takie jak literatura, muzyka, kino. .Jest wielbicielką flory:

        Marzena Dmitriuk – Zajmuje się technika koronki frywolitkowej w Terespolu. Bierze udziały w licznych imprezach kulturowych w naszym regionie oraz w imprezach organizowanych przez MOK Po raz pierwszy wytwory z koronki frywolitkowej zobaczyła na Festiwalu Kapel Śpiewaków ludowych w Kazimierzu Dolnym w 2006r. , po czym postanowiła nauczyć się tego sama .Z czasem stało się to jej ulubionym zajęciem. Tym sposobem własnoręcznie robi biżuterię, serwety, ozdoby choinkowe, ozdoby wielkanocne, wstawki do sukienek i wiele innych rzeczy, którymi obdarowuje znajomych. ‘’Swoim robótkom” poświęca od 4 do 5 godzin dziennie łącząc w ten sposób pracę z przyjemnościami Do swojej pasji dołączyła ostatnio także technikę wikliny papierowej. Robi kuferki na biżuterię i doniczki

 

Gustaw Kuszneruk  Sztuka prosta musi być zrozumiała dla odbiorcy…”

Na co dzień zajmuje się malarstwem. Zaczął malować w wieku szkolnym. Pierwszym rysunkiem był anioł, ,,którego narysowanie zleciła pani w podstawówce”. Nie ma zbyt dużych warunków do tworzenia nowych dzieł.  Pan Gustaw w przeszłości prowadził chór ,,Mandoliny”, kółko malarskie w miejscowości Konin, często rzeźbił w glinie, a także robił kartki świąteczne w wojsku. Najbardziej lubi malować ciszę: martwą naturę, krajobrazy. Maluje w części na podstawie wrażenia, gdy to robi cały świat jakby nie istniał, włącza radio i zaczyna tworzyć nowe dzieła.

 
 


 Jan Buczyło urodził się w 1919r. Od urodzenia mieszka w Samowiczach. Zaczął rzeźbić w wieku 75 lat. Rzeźbiarstwa nauczył się sam. Artysta z Samowicz rzeźbi dla siebie. Pan Jan utrwala w drewnie postać cierpiącego na krzyżu Chrystusa. Wyrzeźbił ponad sto krzyży.   Najwieksza trudność i sztuka to dobrać konar, z którego zostanie wykonany krucyfiks-mówi rzeźbiarz. Niektóre krzyże podarował do prywatnych kolekcji i kościołów. Jeden został wręczony papieżowi Janowi Pawłowi II podczas Jego wizyty w Siedlcach.

Pan Buczyło potrafi też pięknie rysować i śpiewać zapomniane dumki.

 


Leon Szabluk  „….bo w życiu najważniejsza jest pasja!”

Każdy ma swoje miejsce na ziemi, swoją małą ojczyznę-Leon Szabluk pokochał Malową Górę. Tutaj tworzy, tutaj żyje i tutaj kocha najbliższe mu osoby! Dla artysty rzeźba to jedna z najważniejszych form artystycznego wyrazu.

Pan Leon zazwyczaj rzeźbi szopki Bożonarodzeniowe, ale także inne postacie niekoniecznie związane z Bogiem na przykład: wawelskiego smoka, czy bohaterów innych znanych bajek. Po za tym pisze również scenariusze do widowisk obrzędowych jak: ,,Herody” i ,,Pastorałki”. Współpracuje z Muzeum Południowego Podlasia i należy do Twórców Ludowych sekcja-Rzeźba i Pisarstwo.

 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 1 odwiedzający (9 wejścia) tutaj!  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=